Een ervaringsverhaal psychopathie

Het kinderlijke in het gedrag, dat is feitelijk zoals ik het allemaal in retrospectief zie de kern van het gedrag. Maar omdat het gedreven is door een diep verborgen pijn zit het vol venijn. Een giftige cocktail , zo is mijn ervaring.

De vele ” verborgen”  relaties.  Gek dat iemand zich zelf gelooft als hij het glashard blijft ontkennen. En als ik mijn ex er op aansprak was er altijd een creatief verhaal over die persoon. En geloof me, dat verborgen leven ging heel ver. Nog nooit meegemaakt dat iemand zo in twee of meer werelden tegelijk leeft. Triest, heel triest. 

De goddelijke status die men zich toekent zoals je in veel andere ervaringsverhalen ook leest.  Onaantastbaar goed is men, en dat wordt ook zo benoemd.

Nog te zwijgen over de ontelbare keren dat verhalen van inhoud veranderden of de non-verbale signalen niet strookten met gedrag en de vinger de andere kant op wees.

De zogenaamd empathische houding naar buiten toe maar de afbrekende woorden achter de rug. Ongelooflijk dat iemand dan ook nog van vriendschappen durft te spreken. Dat zijn het voor normaal functionerende mensen niet maar mijn partner dacht van wel. De relaties waren niet meer dan iets waar je zelf voordeel uit kon halen. 

Het maar blijven profiteren van de relatie. Het was nooit genoeg, het zou ook nooit stoppen. Altijd net even proberen het zo te keren dat de ander zou opdraaien voor de kosten. Ik vond het bijzonder er naar te kijken. Een relatie van haar zei ook dat zij alleen maar een partner met veel geld wilde. En dat was de rode draad in de reeks met partners. Leven ten koste van anderen, schaamteloos parasiteren. 

Slachtofferschap was waar het hele leven van mijn ex op dreef. Daar was het hele leven op gebouwd. Telkens opnieuw was het iets dat niet door mijn ex kwam maar door anderen. En de werkelijkheid werd zo creatief gemanipuleerd dat iedereen er telkens weer in trapte.

Ook heel gek om te zien dat geen enkele ervaring tot nieuwe inzichten leidde. Continu werden dezelfde patronen doorlopen. Er werd niets van geleerd. 

Leven van een uitkering en zonder schaamte geld bijverdienen. Maar wel op zo’n manier dat niemand het zou ontdekken. 

Het in een andere werkelijkheid leven werd na de relatie duidelijk. Eerst het eigen blazoen schoon houden door mij te beschrijven in de meest vreemde verhalen. Daarna alsof er niets gebeurd was de banden weer proberen aan te halen. Ook een jaar na datum nog een mail sturen alsof je nog beste vrienden bent. Daarin zie je het kinderlijke sterk terug; : ” verdergaan alsof er niets gebeurd is” . Terwijl de roddel, achterklap en zwart maken zijn gebruikt om de eigen rust weer te herstellen. Ongelooflijk wonderlijk om allemaal te zien gebeuren. 

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

error: Content is protected !!