Wie over gezondheid praat heeft het deels over niet te controleren parameters zoals de pech of het geluk dat je toevalt om in een bepaald milieu c.q. gezin geboren te zijn. Voor het overige kunnen we collectief de leefomgeving steeds schoner maken, gezondere voeding gaan aanbieden en op gedrag gaan sturen.
De WHO komt de afgelopen vier jaar vrijwel alleen in het nieuws omtrent het nieuwe pandemie verdrag waarin ze vergaande, lees Nationale Soevereiniteit overstijgende democratische structuren, terzijde wil schuiven.
Het is een gotspe dat een Organisatie die zoveel goede initiatieven zou kunnen entameren zich focust op het verplicht inenten van mensen. Bovendien is in retrospectief helder geworden dat de hele Corona pandemie en de maatregelen die overal getroffen werden met zulke militaire precisie op veel plekken in de wereld plaats vonden dat we al hebben kunnen zien en ervaren welke druk zo’n verdrag , mocht het werkelijk gaan functioneren, voor de ‘de mens’ betekent. Wat het WHO wil effectueren via een verdrag was denkelijk al functioneel in de corona periode. Mijn eigen overtuiging is dat wat de WHO nu in een verdrag wil formaliseren al functioneel was tijdens de corona crisis.
Afgezien van het feit of een eensluidende aanpak zonder alternatieve benaderingen goed voor ons is, afwijkend beleid kan ons doen inzien dat alternatieve visies veel meer brengen zoals Zweden ons voorspiegelde tijdens de corona tijd, is het bedroevend dat de WHO vaccins de oplossing voor van alles en nog wat vindt. Kernwoorden die de WHO misbruikt zijn ‘effectief’ en “veilig’ zonder dat daar enig bewijs voor wordt aangeleverd. Nog afgezien van het feit of een individueel vaccin zoals bij corona veilig is, voldoende bewijs is al geleverd dat de bijwerkingen divers zijn met soms debiliserende uitwerking dan wel dood tot gevolg, en de oversterfte cijfers schrikbarend zijn maar het onder het huidige beleid van de WHO blijkbaar ‘not done’ is ze te onderzoeken. (ik verwijs naar video’s van John Campbell met vaccinatie slachtoffers en bijdragen van Peter McCullough).
Maar de echte kritiek van mij is dat de WHO zich niet echt bezig houdt met gezondheid. Body en mind, beschikbaarheid van goed onbewerkt voedsel, en beleid gericht op het verminderen van stress zouden hoog op de agenda moeten staan. Wie een gewone supermarkt binnen loopt en zoals ik gewend ben louter biologisch te willen eten, slaat de schrik om het hart. Het merendeel van de verkochte waren bestaat uit ingrediënten waarvan de lijst wel in kleine lettertjes op de verpakking moet staan omdat het er zoveel zijn dat het anders niet aan ons gecommuniceerd zou kunnen worden. Het is stuitend te zien dat we dit een acceptabele manier van gezondheidsbeleid kunnen noemen. De persoonlijke overtuiging, de mind, heeft een ongelooflijke helende werking op onze gezondheid. Wie de “myth of normal’ van Gabor Mate leest beseft dat ook de westers geneeskunde heel goed weet dat ons helend vermogen of het ontstaan van ziektes te maken heeft met trauma’s uit ons verleden. Toch zult u van de WHO daarover niets horen. Wat zou het een verademing zijn als de ‘mind’ centraal zou komen te staan in een WHO beleid om daarmee ons allemaal te doen beseffen dat wij onze eigen gezondheid zo ongelooflijk goed kunnen beïnvloeden. Immunologen zoals Pierre Capel verwoordt onze eigen kracht zo mooi, we kunnen ons eigen immuun systeem vertrouwen en versterken door onze mind. Als de WHO zich zou richten op de sociaal /economische factoren waarin gezinnen overal ter wereld leven gaat gezondheid meer over rechtvaardige verdeling van voedsel en geld dan het verplicht vaccineren van mensen. De eenzijdige boodschap van de WHO is in dat perspectief bezien een alarmerend zielige vertoning. Het is vooral P.R. waarin angst verspreid wordt en een geval van jezelf in de staart bijten. Wie de angst onder de bevolking verhoogt verzwakt het immuunsysteem en bereikt daarmee het tegenovergestelde van de eigen doelstelling. Als we weten dat oorlog een van de meest traumatische aspecten in iemands leven is, een oorzaak van trauma’s die soms generaties lang doorgaan, zou van een WHO een krachtig geluid verwachten over iedere oorlog die plaats vindt. Bovendien zou zij alles op alles moeten zetten om na afloop van een oorlog hulpverlening op te zetten.
Helaas zien we een Organisatie die 1 boodschap uitdraagt. De mensheid moet voorbereid zijn op een pandemie en een aantal injecties nemen terwijl diezelfde mensheid leeft in een omgeving waarin de pandemie van vervuiling, uitsluiting door socio-economische factoren, geen tot onvoldoende scholing omtrent body-mind relatie, voortwoekert en alleen om die reden al geen soulaas biedt om ons weerbaarder te maken. De vaccins met al hun bijwerkingen bovendien, en in toenemende aantallen toegediend zonder dat iemand weet wat dat op de langere termijn met ons doet, zullen juist gedepriveerde mensen steeds verder verzwakken.
Wie de stelling durft te verkondigen dat vaccins ons verder helpen daag ik uit mij dat uit te leggen.